Een duistere dag in Holland

Minister Borst Speelt Met Vuur


Op deze dag werd weer eens te meer duidelijk hoe de veramerikanisering in Nederland toeslaat. Net als in de VS gaan de rechters hier in de schoenen van de politiek staan. Koren op de molen van Els Borst, onze minister van Volksgezondheid.


Waar hebben we het over? Wel, over het volgende nieuws van deze dag (overgenomen van Trouw):


Van onze verslaggevers


DEN HAAG, HAARLEM – Minister Borst van volksgezondheid wil in de wet vastleggen dat mensen recht hebben op een rookvrije werkplek. Dit zei zij gisteren in de Kamer tijdens het debat over haar begroting.


De maatregel moet niet-rokers beschermen tegen hinder, overlast en schade door tabaksrook van rokende collega’s. In iedere ruimte waar meer dan één persoon werkt, mag geen sigaret meer worden opgestoken. Voor rokers kunnen speciale ruimtes komen. Voor hen kan het een stimulans zijn met roken te stoppen, denkt Borst. De Stichting Volksgezondheid en Roken (Stivoro) en het Astmafonds hebben voor wetgeving op dit gebied gepleit.


Borst borduurt hiermee voort op een rechterlijke uitspraak van afgelopen voorjaar. Een postbesteller wist toen in kort geding af te dwingen dat het PTT-sorteercentrum in Breda binnen twee weken rookvrij moest zijn. Nu geldt alleen een rookverbod in openbare ruimtes van overheidsgebouwen; op andere plekken moeten daar onderling afspraken over worden gemaakt.


Borst herhaalde dat zij werkt aan een reclameverbod voor tabaksproducten. Verder vindt ze dat er op ook pakjes shag moet worden vermeld hoeveel teer en nicotine erin zit. ,,Er wordt gezegd, dat dat niet te meten is. Maar een bandbreedte kan wel worden aangeven.” Het ministerie van economische zaken had zich tegen zo’n vermelding verzet.


De president van de Haarlemse rechtbank bepaalde gisteren dat de epilepsie-instelling Cruquius Hoeve in Heemstede binnen twee weken de verblijfsruimte van de 25-jarige bewoonster Nienke compleet rookvrij moet maken. Bovendien moet de instelling Nienke terugplaatsen naar de afdeling waar ze thuishoort. Het kort geding was aangespannen door Nienke’s moeder tegen de Stichting Epilepsie Instellingen Nederland, het bestuur van de Cruquius Hoeve.


Volgens de Stichting Volksgezondheid en Roken (Stivoro) komen rechtszaken van niet-rokende bewoners van inrichtingen voor de gezondheidszorg vrijwel nooit voor. Bewoners, of hun familieleden, verkeren in een afhankelijke positie en zijn bang dat een gang naar de rechter gevolgen kan hebben voor de behandeling. Uit reacties die bij Stivoro binnenkomen, blijkt dat veel patiënten en bewoners van instellingen problemen hebben met tabaksrook.


De president van de rechtbank in Haarlem vindt dat de Cruquius Hoeve in strijd met de tabakswet de belangen van rokers zwaarder heeft laten wegen, dan die van Nienke. Volgens haar huisarts veroorzaakt het verblijf in een rokerige omgeving bij haar een verhoogd risico op een fatale aandoening van de luchtwegen.


Nienke is chronisch ziek. Ze heeft door haar ziekte een verstandelijke handicap en kan zich niet zelfstandig verplaatsen binnen de inrichting. Omdat ze veel last had van rokend personeel en rokende mede-bewoners werd ze overgeplaatst naar een aangrenzende ‘rookvrije’ afdeling. De nieuwe locatie sluit echter niet aan bij haar behandelplan.


Bovendien staat de rookvrije afdeling in open verbinding met de roken-afdeling. Personeel loopt volgens de moeder met brandende sigaret of pijp heen en weer tussen beide afdelingen. ,,Het staat er geregeld blauw van de rook.” Directielid J. V. Muller gaf bij de behandeling toe dat de controle op de naleving van het rookbeleid niet optimaal is. De instelling heeft op de afdeling enkele luchtreinigers geplaatst, maar die werken onvoldoende.


Nienke’s advocate mr. K. Schumacher wees erop dat er volgens de Gezondheidsraad voor blootstelling aan een kankerverwekkende stof als tabaksrook geen veilige ondergrens bestaat. Rechtbankpresident mr. D. P. Ruitinga onderschrijft deze stelling in zijn vonnis.


In oktober ging ‘s nachts zelfs het brandalarm af omdat personeelsleden in een washok op de rookvrije afdeling zat te roken. Nienke, die lijdt aan de zeldzame ziekte tubereuze sclerosis, schreef na dit incident een brief aan haar moeder, waarin ze haar smeekte om haar te helpen. ,,Wij waren heel erg bang dat er brand was. Ik dacht dat ik op een rookvrije afdeling zat, maar dat is dus niet zo. Ik zit weer op een rookafdeling. Ik word er gek van. Ik eet niet meer.”


De moeder kreeg kort daarna een brief van de ouders van een jongen die nog in Nienke’s vorige afdeling woont, maar ook last heeft van de tabaksrook. De jongen mijdt om die reden de gezamenlijke woonkamer. Hij trekt zich terug op zijn eigen kamer. ,,Sinds juli gaat het slechter met hem”, aldus de ouders. ,,Hij heeft nu elke dag epilepsie-aanvallen. Hij is stil en hij mist Nienke, de enige bekende waar hij altijd bij heeft gewoond.”


Volgens directeur Muller werkt de instelling aan een streng rookbeleid dat uiterlijk op 1 januari 2003 zal worden ingevoerd, maar de rechtbankpresident vindt dat van Nienke niet kan worden gevergd dat zij tot dan moet wachten.


1 december 2000, copyright dagblad Trouw



Commentaar Forces


Het gaat in dit bericht in feite over twee verschillende zaken:



  • Els Borst wil de rookvrije werkplek invoeren
    Iedereen heeft recht op een rookvrije werkplek” zegt ze in al haar voor aUnties kenmerkende onschuld. Daarmee geeft ze meteen aan dat ook rokers dat recht hebben. Maar een recht is geen plicht. En een recht dat wél een plicht wordt is geen recht! Daar is slechts één woord voor: repressie.

    Nog een kenmerkende uitspraak van een eenvoudige geest: “In iedere ruimte waar meer dan één persoon werkt, mag geen sigaret meer worden opgestoken.” Dus ook kamers waar twee rokers werken worden rookvrij verklaard in de nieuwe wetgeving? Dat zal de nodige tegenstand gaan opleveren. Tegenstand van werknemers die deze logica niet meer kunnen volgen en tegenstand van meer de rechtvaardige werkgevers die dus min of meer gedwongen worden kleinere kamers te creëren om rokers alleen op één kamer te kunnen zetten. De vraag rijst hoe Borst dit allemaal denkt te kunnen controleren. Maatschappelijke ongehoorzaamheid ligt om de hoek. En werknemers vormen een economische macht die ze wel eens zouden kunnen gaan uitoefenen naar aanleiding van deze onrechtvaardige maatregelen.


    “Voor rokers kan het een stimulans zijn met roken te stoppen”, zegt Borst. Alweer een teken van het gebrek aan inzicht in de complexiteit van de menselijke natuur. Dat zal misschien voor een gedeelte van de populatie opgaan maar een even zo groot gedeelte zal zich er juist harder op gaan gooien onder het motto: “Borst, blijf van mijn eigen leven af. Daar heb je niks te zoeken“. Basis voor een nieuw soort criminaliteit? Zie de drooglegging in de VS.


    De door Borst geclaimde schade door tabaksrook is, zoals we elders op onze site keer op keer bewijzen, nooit aangetoond. Toch blijft het anti-tabaks kartel iedere keer weer dezelfde leugen debiteren. Met Borst als gedweeë en gelovige volgelinge.


     


  • De ‘Nienke’ rechtzaak
    Juist nu uit een recent Amerikaans onderzoek is gebleken (http://www.abcnews.go.com/sections/living/DailyNews/smoking_mentallyill001121.html) dat juist geestelijk gehandicapten hun toevlucht zoeken tot roken als een soort zelfmedicatie, wordt het deze kwetsbare groep steeds moeilijker gemaakt. Enerzijds naar aanleiding van fouten van een niet al te alerte stichting, anderzijds door een gebrek aan inzicht in de roken-problematiek bij de vertegenwoordigers van ons juridische systeem wordt een grote, kwetsbare groep in deze samenleving weer het slachtoffer van de steeds meer in zwang komende regel dat de grootste schreeuwers en zeurkousen in deze maatschappij hun wil kunnen opleggen aan de zwijgende meerderheid.

    Demagogie wordt daarbij niet geschuwd. Een ongenuanceerde uitspraak als dat: “….voor blootstelling aan een kankerverwekkende stof als tabaksrook geen veilige ondergrens bestaat” kan ons hele maatschappelijke systeem onderuit halen. Want dan mogen auto’s ook wel verdwijnen, de halve keukeninhoud weggegooid, rookmelders (!) niet meer bestaan (cesium) en wat al niet meer? Bovendien wordt hierbij weer verwezen naar onbewezen feiten, namelijk dat tabaksrook kankerverwekkend zou zijn. Zelfs als je normale chemische toxische regels er tegenaan zou gooien kun je nog nooit beweren dat tabaksrook kankerverwekkend is.


Kortom een trieste dag voor de waarheid op 30 november.  Het geeft weer eens te meer aan dat onze strijd nog veel hulp kan gebruiken.


Gelukkig is er nog tegenstand genoeg, zie de Volkskrant.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Download poster

Citaten

  • "Es ist schwieriger, eine vorgefaßte Meinung zu zertrümmern als ein Atom."
    (Het is moeilijker een vooroordeel aan flarden te schieten dan een atoom.)
    Albert Einstein

  • "Als je alles zou laten dat slecht is voor je gezondheid, dan ging je kapot"
    Anonieme arts

  • "The effects of other people smoking in my presence is so small it doesn't worry me."
    Sir Richard Doll, 2001

  • "Een leugen wordt de waarheid als hij maar vaak genoeg wordt herhaald"
    Joseph Goebbels, Minister van Propaganda, Nazi Duitsland


  • "First they ignore you, then they laugh at you, then they fight you, then you win."
    Mahatma Gandhi

  • "There''s no such thing as perfect air. If there was, God wouldn''t have put bristles in our noses"
    Coun. Bill Clement

  • "Better a smoking freedom than a non-smoking tyranny"
    Antonio Martino, Italiaanse Minister van Defensie

  • "If smoking cigars is not permitted in heaven, I won't go."
    Mark Twain

  • I've alllllllways said that asking smokers "do you want to quit?" and reporting the results of that question, as is, is horribly misleading. It's a TWO part question. After asking if one wants to quit it must be followed up with "Why?" Ask why and the majority of the answers will be "because I'm supposed to" (victims of guilt and propaganda), not "because I want to."
    Audrey Silk, NYCCLASH